Jezelf laten zien hoeft niet spectaculair te zijn. Als het echt is, kunnen anderen zich met je verbinden. En dit kan heel klein beginnen.

Het onverwachte moment waarop je ontdekt dat je verhaal nog niet helder is… Je staat op een feestje, verjaardag, borrel of in een keuken vol mensen die je half kent. En dan komt-ie: eigenlijk altijd onverwacht, altijd nét op het moment dat je hier totaal niet mee bezig bent: ‘En… wat doe jij eigenlijk?’ Je wordt geconfronteerd met de helderheid van je eigen verhaal. Niet omdat je niet kunt spreken. Maar omdat je verhaal niet scherp genoeg is.

We denken vaak dat zichtbaar zijn vooral gaat over het plaatsen van de juiste foto, de juiste boodschap, of het gebruiken van de juiste ‘tone of voice’. Maar de echte beweging ontstaat op een plek die veel minder comfortabel is.